تنها در گرجستان خواهید دید!

راهنمای سفر - در تور تفلیس - در تور گرجستان - ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

این مقاله درباره‌ی طبیعت، بازدید از مکان‌های دیدنی و آثار باستانی نیست، بلکه بیشتر در مورد ویژگی‌های غیرمعمولی است که در گرجستان وجود دارد و بازدیدکنندگان خود را شگفت‌زده می‌کند.

آیا باید این کار را انجام دهم؟

اگر از کنار هر کلیسایی عبور کرده باشید و یا از فاصله‌ی دور آن را دیده باشید، می‌بینید که بعضی از گرجستانی‌ها، حتی وقتی‌که سوار موتورسیکلت هستند، هنگام رد شدن از کنار کلیسا به آن ادای احترام می‌کنند! زمانی که بسیاری از گرجستانی‌ها از کنار کلیسا عبور می‌کنند، می‌ایستند و در حالی که صورت آن‌ها به سمت کلیسا قرار دارد، 3 بار بر روی قفسه‌ی سینه‌ی خود صلیب می‌کشند و حتی در یک پیاده‌رو شلوغ نیز به سمت کلیسا تعظیم می‌کنند. لمس کردن یا بوسیدن یک سنگ یا یک نماد کلیسایی نیز بسیار معمول است.

فرار کن فارست! فرار کن!

زمانی که خارجی‌ها با خود فکر می‌کنند که بزرگ‌ترین خطری که می‌تواند در گرجستان آن‌ها را تهدید کند چیست، به جنگ، ناامنی، آدم‌ربایی یا زورگیری فکر می‌کنند! احتمالاً شما هیچ‌یک از این‌ها را تجربه نخواهید کرد اما در عوض، وقتی در حال عبور از خیابان هستید ممکن است زندگی و اعضای بدن خود را به خطر انداخته باشید. راننده‌های گرجستانی، برای عابران پیاده توقف نمی‌کنند حتی وقتی‌که آن‌ها در حال عبور از خط عابر پیاده هستند. بعضی از عابران پیاده، در برخی از نواحی شلوغ‌تر، از تونل‌های زیرگذر عبور می‌کنند، این زیرگذرها معمولاً بدبو، اما امن هستند.

آن‌ها به این شکل در خیابان پارک می‌کنند

پارک دوبله در جاده‌ها، رها کردن وسیله‌ی نقلیه در حالت عمودی، فقط برای این که در یک فضای کوچک خود را جا دهند، رانندگی کردن در جهت اشتباه، وارد شدن به پیاده‌رو و یا حتی زد و خورد با ماشین‌های دیگر تا دیگران نتوانند ماشین‌های خود را در پارکینگ‌های گرجستانی پارک کنند، همگی از جمله ویژگی‌های پارک کردن ماشین در گرجستان هستند.

گروهی از فعالان، خلاقیت‌های جدیدی را به کار گرفته‌اند. آن‌ها برچسب‌هایی را بر روی پنجره‌ی جلوی ماشین‌هایی که در جای نادرستی پارک کرده‌اند، می‌چسبانند و در نتیجه، رانندگانی که قوانین را رعایت نمی‌کنند را به همه معرفی می‌کنند. حالا این کار می‌تواند به رانندگان گرجستانی چیز جدیدی را آموزش دهد؟

رفیق یه کم‌پول خُرد داری؟

در زمان شوروِی، اگر وارد آسانسوری در یک خانه‌ی مسکونی قدیمی‌ساز می‌شدید، ممکن بود با نوعی از نظام سرمایه‌داری روبرو شوید: یک جعبه‌ی سکه، که در صورتی که می‌خواستید تا آسانسور شما را بالا ببرد، باید در آن سکه می‌انداختید. آن چیزی که این سکه نیاز داشت، دو سنت آمریکایی بود که به نظر می‌رسید بیشتر آزاردهنده باشد تا پول‌ساز. وقتی با مقدار زیادی خرید که دست‌های شما را پر کرده‌اند، از سوپرمارکت برمی‌گردید و سکه‌ای هم ندارید، استفاده از آسانسور، یکی از ویژگی‌های تجملی محسوب می‌شود که شما توان استفاده از آن را ندارید.

مؤدی، مؤدی، مؤدی

قدم زدن در هر خیابان شلوغی، به پارک کردن ماشین بیشتر از هر چیزی دیگری نیاز دارد و شما می‌توانید صدای فریاد مردی را بشنوید که سر راننده‌ی یک ماشین فریاد می‌زند تا او بتواند ماشینش را در یک جای پارک تنگ پارک کند: "مؤدی، مؤدی، مؤدی". مؤدی یعنی "بیا". او همان مرد مؤدی است، یک ملازم غیر رسمی پارکینگ که خودش را استخدام کرده است و جلیقه‌ای را تنش می‌کند که در روز برق می‌زند و یا باتوم خود را نیز مدام تکان می‌دهد. مرد مؤدی، روی پول‌هایی حساب می‌کند که از کمک به راننده‌هایی که می‌خواهند ماشین‌های خود را پارک کنند، به دست می‌آورد. مرد مؤدی اغلب، با یک صندلی قدیمی با هر چیز دیگری، جلوی بعضی از جاهای پارک را می‌بندد و به شما یک جای پارک مناسب را در این مکان عمومی می‌فروشد.

 

اشتیاق برای گدایی

در بسیاری از شهرها، گداهای خیابانی بیشتر وقت‌ها توسط شهروندانی که از کنار آن‌ها عبور می‌کنند نادیده گرفته می‌شوند، اما نه در گرجستان. اینجا مردم همیشه حداقل چند سکه به گداها می‌دهند، گاهی اوقات حتی راه خود را کج می‌کنند تا بتوانند به فردی که گدایی می‌کند، کمک کنند. گرجستانی‌ها با مهمان‌نوازی و صمیمت دوستانه‌ی خود می‌توانند باعث شوند که یک غریبه احساس کند که یکی از اعضای خانواده‌ی آن‌ها است. آن‌ها معتقدند " یک مهمان، هدیه‌ای از جانب خداوند است".

من رو دیوونه می‌کنی!

راننده‌های گرجستانی قوانین را رعایت نمی‌کنند. تابلوی یک طرفه در خیابان فقط یک پیشنهاد محسوب می‌شود. تابلوهایی که در خیابان‌ها به وجود کوچه‌های باریک اشاره می‌کنند تنها نوعی تزئین هستند چون هیچ‌کس در خط خودش حرکت نمی‌کند. اگر یک ریل قطار باشد از روی آن عبور می‌کنند و یا هر مانعی که باشد را دور می‌زنند بدون اینکه فکر کنند چه کسی کنار آنها نشسته است، حتی در ترافیک هم ممکن است امکان تصادف با آن‌ها وجود داشته باشد.

اگر می‌خواهید ماشینی را اجاره کنید تا به بازدید از کوه‌ها، لب ساحل و یا جذابیت‌های توریستی بپردازید، مشکلات، به محض اینکه شهر را ترک می‌کنید، به اندازه‌ی جاده‌های شهری بد نیستند. اگرچه، هر کسی سعی می‌کند که از کنار شما رد شود، بدون در نظر گرفتن این که سرعت شما چقدر است. گرجستانی‌ها اصلاً مفهوم صبر داشتن را درک نمی‌کنند و هیچ جایی صبر ندارند و احساس می‌کنند که همیشه باید به اول صف برسند، مهم نیست که چه کسی و چه چیزی جلوتر از آنها در صف قرار گرفته است.

گازم نگیر!

در تابستان، زمانی که پنجره را باز می‌کنید تا هوای تازه وارد اتاق شود یا هوای اتاق کمی خنک شود، متوجه خواهید شد که اغلب هیچ توری‌ای برای بیرون نگه‌داشتن حشرات در روی پنجره نصب نشده است. اول ممکن است فکر کنید که شاید هیچ حشره‌ای در این آب و هوا وجود نداشته باشد. این توری‌های هزینه دارند و کرم‌های مخصوص از بین بردن خارش ناشی از گزیدگی پشه، مجانی هستند!

با هر هزینه‌ای خوش بگذرانید.

گرجستان، یک ملت در حال توسعه است، شاید حتی فقیر محسوب شود، تولید ناخالص داخلی آن تنها حدود 3700 دلار برای هر سرانه است. اما با این وجود، شما مرسدس بنزها و بی ام دبلیوهای زیادی را در سطح شهر می‌بینید. برخی از این ماشین‌ها اصلاح شده‌اند تا بتوانند گازهای طبیعی به جای بنزین بسوزانند چون از هزینه‌ی کمتری برخوردار است. بسیاری از این ماشین‌ها خراب شده و سپس تعمیر شده‌اند که باعث پایین آمدن ارزش این ماشین‌ها شده است. همچنین، بسیاری از جاده‌ها در گرجستان نامناسب هستند و جاده‌هایی هستند که به سمت روستاها می‌روند و یا در خارج از شهر قرار دارند که رفتن به این مکان‌ها با ماشین امکان‌پذیر نیست. یک، اس یو وی قدرتمند می‌تواند انتخاب بهتری، حتی در شهر باشد، چون گاهی اوقات در بعضی محل‌ها، شما احتیاج به پارک کردن و فشرده شدن در میان ماشین‌های دیگر دارید. مورد شماره‌ی 3 در بالا را ببینید.