نکاتی در مورد سفرهای جاده‌ای

دانستنی ها - ۱۳ آذر ۱۳۹۸

 

  1. وسیله‌ی نقلیه‌ی خود را قبل و همین‌طور در حین سفر، تمیز کنید.

خجالت نکشید، دستمال‌کاغذی استفاده شده و کاغذ آدامس را زیر صندلی ماشین رها کنید. رسید آخرین سفرهای تجاری خود را در داشبورد تلمبار کنید. بگذارید صندلی عقب از موی سگ پوشیده باشد... ولی بدانید که پشیمان خواهید شد. چند روز که از سفرتان بگذرد، وقتی کاغذهای فست فود به کاغذهای آدامس زیر صندلی اضافه شوند، وقتی داشبورد پر از رسیدهای هتل و نقشه‌ها شود، وقتی موی سگ به چمدان‌ها و حتی به دنده‌ی ماشین بچسبد، آن‌وقت حسرت روزی را می‌خورید که جاروبرقی را با خود نیاوردید.

همین‌ط‌ور که به سفرتان ادامه می‌دهید، دو روز یک‌بار برای زدودن ماشین از خرت‌وپرت‌ها و چیزهای به‌دردنخور وقت بگذارید. حتی اگر قادر به تحمل کمی به‌هم‌ریختگی هستید (مثل من)، همین آشغال و کثیفی‌های جزئی، در مکان بسته اتومبیل کلافه‌تان خواهد کرد.

  1. اتومبیل خود را وارسی کنید.

 یک هفته قبل از سفر جاده‌ای طولانی، از مکانیک خود بخواهید سطح مایعات، ترمز، لاستیک‌ها و هر چیز دیگری که ممکن است مشکل‌ساز شود را چک کند. مطمئن شوید لاستیک یدک کاملاً پرباد باشد و کابل باتری و شیشه‌شور دم دستتان داشته باشید.

  1. برنامه‌ریزی فشرده نکنید.

تأخیر چیزی است که با رانندگی در مسیرهای مشخص، پیوند خورده است. ممکن است این روزها کمتر در مسیر به پل‌های شکسته بربخوریم، ولی علامت «کارگران مشغول کارند، جاده باریک می‌شود» به وفور دیده می‌شود. لازم نیست برای دانستن این‌که هیچ چیز همیشه آن‌طور که می‌خواهید پیش نمی‌رود، حتماً تعداد زیادی فیلم تعقیب و گریز جاده‌ای دیده باشید. اگر بیش از حد برای سفرتان برنامه بریزید، بدون شک کیلومترهای آخر سفر خود، برای بیدار ماندن تقلا می‌کنید. درحالی‌که مجبور شده‌اید رزرو هتل را کنسل کنید تا هتل دیگری که برای برنامه‌ریزی به هم ریخته‌تان مناسب باشد، پیدا کنید.

از طرف دیگر، نداشتن هیچ‌گونه برنامه‌ریزی هم می‌تواند تنها برای افراد جسور مناسب باشد. چند سال پیش در سفری به ایالت «نیو انگلند» کشور «آمریکا»، برنامه داشتیم تا همان موقع که خسته شدیم، دنبال هتلی برای اقامت بگردیم: بعد از اینکه سه خروجی را اشتباه پیچیدیم، نهایتاً به هتلی رسیدیم که در آن مسئول رزرو از ما پرسید: «آیا قصد دارید تمام شب بمانید؟» اوف.

  1. از اتوبان‌ها خارج شوید – ولی مراقب جاده‌های فرعی باشید.

به جاده زدن بدون اینکه وارد این راه‌های فرعی و روستایی شوید و از آن‌ها لذت ببرید، هیچ صفایی ندارد، مگر این‌که مقصد و برنامه‌ریزی مشخصی داشته باشید. با این حال بعضی جاده‌های آبی (Blue Highways- جاده‌های فرعی مشخصی که در کتاب معروف «ویلیام لیست هیت-مون» این‌گونه نامیده شده‌اند) فقط راه‌هایی لخت و عور و بی‌پایان هستند. در بیشتر نقشه‌های جاده‌های ایالت متحده، راه‌های فرعی جالب، توسط علائمی پیشنهاد شده‌اند؛ در نقشه‌ای که من دارم، نقطه‌های ریز قرمز در طول این راه‌ها، نشانگر وجود مناظری زیبا در آن‌هاست. من این پیشنهادات را بسیار قابل اعتماد یافته‌ام: بیشتر آن‌ها حداقل چند کیلومتر چشم‌انداز محلی دارند که تجربه‌ی رانندگی در مناظر روستایی و همین‌طور چشم‌اندازهای فوق‌العاده‌ای از آمریکای زیبا را ارائه می‌دهند و افرادی که وقت می‌گذارند و صبور و علاقه‌مند به گشت و گذار هستند، از آن‌ها بسیار لذت می‌برند.... برای فرار از جاده‌های روستایی نقشه‌ای داشته باشید.

وقتی کوچک بودم، با خانواده‌ام سفری به ساحل شرقی آمریکا از طریق جاده‌ی «اسکای-لاین درایو» داشتیم. این جاده بسیار زیباست و مناظر آن واقعاً چشم‌ها را نوازش می‌دهد. ولی بعد از چند چشم‌انداز و مسابقه‌ی حالت تهوع در جاده‌های بادگیر، بچه‌ها می‌خواستند هرچه زودتر این تپه‌ها تمام شوند. همین‌طور این مسیر به طرز فوق‌العاده‌ای دیر طی می‌شد؛ میانگین سرعت تقریباً 55 کیلومتر در ساعت بود یعنی از «نیو جرسی» تا «فلوریدا» 4 روز و 10 ساعت رانندگی داشتیم. بعد از گذراندن حدود 600 عدد پیچ تیز محاصره شده در انواع درختان و مه، بالاخره به جاده‌ی «آی-95» رسیدیم که هیچ‌وقت آن‌قدر زیبا به نظر نمی‌رسید.

  1. مشکلات را پیش‌بینی کنید.

اگر مسافتی طولانی مشغول به رانندگی در جاده بوده‌اید، بعید نیست که در زمان و مکان اشتباه گیر بی‌افتید — مثل گذشتن از رود «هادسون» در ساعات شلوغی یا رانندگی از روی پل‌های طولانی به‌سمت «کی-وست» در بعد از ظهر روز جمعه‌ی یادبود. بهتر است زودتر طوری برنامه‌ریزی کنید که حدوداً ساعت 10:30 صبح از رود «هادسون» گذر کنید و یا پنجشنبه به «کی-وست» برسید.

  1. گوشی خود را از برنامه‌های مفرح پر کنید.

دورانی بود که می‌توانستید اطلاعات مفید و موسیقی مفرح را فقط از رادیوی ایالتی بشنوید. ولی این دوران به سر آمده، غرق شدن در برنامه‌های محلی رادیوها مثل قبل رضایت‌بخش نیست. یعنی باید مطمئن شوید گوشی شما می‌تواند شما را در طی یک سفر طولانی همه جوره سرگرم نگاه دارد. چه وقتی‌که مجموعه‌ی موسیقی خودتان را از طریق اپلیکیشن‌هایی نظیر «اسپاتیفای» یا «پاندورا» پخش می‌کنید، چه زمانی که به پادکست‌های موردعلاقه خود گوش می‌دهید.

اگر با اتومبیل خود به سفر جاده‌ای رفتید، حتماً شارژر فندکی هم برای گوشی خود دارید. اگر برای سفر خود اتومبیلی اجاره کردید، مطمئن شوید که تکنولوژی مورد نیاز و مناسب برای آن اتومبیل برای شارژ کردن گوشی خود را همراه داشته باشید (شارژر فندکی، پورت یو.اس.بی و غیره).

  1. وظایف را تقسیم کنید.

بعضی افراد در پیدا کردن مسیر خبره هستند؛ برخی دیگر حتی اگر سعی کنند هم نمی‌توانند از یک نقشه سر در آورند. برخی به خوبی از پس برنامه‌ریزی برای غذا بر می‌آیند؛ از نظر برخی دیگر، یک بسته‌ی بزرگ چیپس می‌تواند یک شام خوب باشد. ببینید چه کسی، چه کاری را بهتر انجام می‌دهد و فکر کنید که چه چیزی بیشتر برای هم‌سفران شما اهمیت دارد. سپس وظایف را طوری تقسیم کنید که تمام کارها به خوبی انجام شود و همه راضی باشند.

  1. به سرویس نجات کنار جاده‌ای بپیوندید.

اگر به اندازه‌ی کافی سفر جاده‌ای انجام می‌دهید، بالاخره در کنار جاده، خارج از «گیبیپ شرقی» در چند کیلومتری «پودانک» ودر وسط ناکجاآباد لنگ می‌مانید. در این مواقع با شماره‌ی 800 تماس بگیرید تا بلافاصله شما را به سرویس‌های بُکسل و مکانیک محلی وصل کند و از دردسر نجات پیدا کنید. همین‌طور پناهی در مقابل خطرات جاده‌ای که امیدوارم برای هیچ کسی پیش نیاید، خواهید داشت.

  1. مدارک خود را به‌همراه داشته باشید و خلافی ماشین را قبل از سفر پرداخت کنید.

شما را نمی‌دانم، ولی گاهی کارت بیمه‌ی من روزها و هفته‌ها طول می‌کشد تا وارد داشبورد شود. اگر پلیس شما را که بدون مدارک موردنیاز مثل گواهی‌نامه، بیمه یا برگ سلامت خودرو سفر می‌کنید، به هر دلیلی متوقف کند، خیلی اذیت خواهید شد. به‌علاوه بهتر است خلافی اتومبیل خود را که می‌تواند شامل توقف در مکان ممنوع و هر تخلف دیگری باشد، قبل از سفر کاملاً پرداخت کنید؛ در شرایط مناسب (یا در اینجا نامناسب)، ممکن است ماشین شما به‌دلیل قانون‌شکنی ضبط شود.